*نودیکتاتورها و سرقت هویت !
اصلاح‌طلبان نودیکتاتور طی ماه‌های اخیر با بهره‌گیری از شیوه‌های ماکیاولی (هدف وسیله را توجیه می‌کند) نمادهای مذهبی را به خدمت جنگ نرم درآوردند و با سوء‌استفاده از نماد سبز به تولید ادوات تبلیغی با رنگ سبز( دستبند، سربند، ‌ تراکت و پوستر، ‌ پیراهن و روسری و مانتوهای سبز و... ) روی آوردند و پس ازانتخابات دهم، ‌ جبهه شکست خورده با هدف تاثیرگذاری اجتماعی، درصدد ظهور و بروز هواداران با یک نماد خاص ( رنگ سبز) برآمد به گونه‌ای که تعابیری چون « جنبش سبز»، ‌ « نهضت سبز» و« راه سبز » در گفته‌ها و نوشته‌های سردمداران این گروه، ‌ به‌ویژه در بیانیه‌های سریالی میرحسین موسوی درنظر عموم مردم مشهود و ملموس است.
انتخابات دهم ریاست جمهوری و وقایع پس ازآن، ‌ فرصتی مناسب برای بازخوانی تاریخی و چگونگی ظهور و بروز گروه‌های ناکثین و قاسطین و مارقین در دوران امام علی(ع) را فراهم آورده است. به گواه متون تاریخی، ‌ شکل‌گیری روحیاتی چون تسلیم‌ناپذیری، ‌ پرخاشگری در برابرحق و نیز تفرقه‌افکنی و ایجاد دودستگی و قرآن برسرنیزه کردن و نهایتا خروج از ولایت در نزاع‌های داخلی از پیامدهای سیاست‌های شوم ابوسفیان و معاویه و عمروعاص درعصر امیرمومنان علی (ع) است. می‌توان در اپیزودهایی تطبیقی تحلیلی، ‌ به وجوه مشترک « منافقین عصرعلوی » و« منافقین سبز اموی » پی برد. از این‌رو شباهت تاریخی شورش ناکثین و قاسطین و مارقین علیه امیرمومنان علی علیه‌السلام با تفرقه افکنی و دگردیسی امروزین برخی مدعیان خط امام (ره) و همنوایی آنان با مخالفان انقلاب اسلامی در این دوره از حیات نظام اسلامی از مصادیق بارز این ادعاست. از این رو : ‌
1 - بستن دستبند‌ها و پوشش‌های سبز هواداران میر‌حسین موسوی درتجمعات وآشوب‌های خیابانی ومحافل سیاسی
2- سردادن تکبیرهای شبانه به طرفداری میرحسین موسوی و نیزبرگزیدن شعار« یا حسین، ‌ میرحسین» از سوی طراحان جنگ روانی
3 - حاشیه سازی مخملی‌ها درنمازجمعه تهران (ایستادن معدود دختران وپسران سبز پوش دوشادوش هم، ‌ باکفش وبی نظم که یادآورمسجد ضرار منافقین و نمازجمعه روزچهارشنبه بود)
4 - حضور سبزهای اموی در روز قدس و. . .
نمونه‌هایی ازاستفاده ابزاری سبزهای اموی از دین و مذهب و برگ‌های مشهودی برآلبوم سیاست‌های ماکیاولی اصلاح طلبان نودیکتاتور است.

*سقوط نهضت سبز اموی!
جنبش سبز علوی با خطاب قرار دادن امت ولایی ایران در بیانیه اعلام موجودیت خود در روز ولادت علی‌ابن ‌موسی‌الرضا (ع ) آورده است: ‌ « همانگونه که مستحضرید چندی است به مدد برخی فعالیت‌های سیاسی و حزبی خاص که مع‌الاسف مورد تعرض و بهره‌برداری دشمنان این مرز و بوم علوی و مهدوی نیز قرار گرفته است، ‌ رنگ مکتبی و سبز علوی به مصادره دغل‌بازان و سیاست‌پیشگان مرتبط با اجانب درآمده است. ‌متأسفانه دشمنان در شبیخونی نیرنگ آمیز با هتک حرمت این نماد دینی و فرهنگی، ‌ به محتوای آن نیزجسارت روا داشته‌اند. . . . . از این رو است که حرکت مکتبی و مردمی «جنبش سبزعلوی» در خیزشی عمومی و فراگیر علیه انحصاری ساختن این رنگ با‌مسمای ناب علوی و حفظ سیادت و قداست رنگ سبز اعلام موجودیت کرده است. . . . »
به دنبال ریزش آرا در بدنه اصلاح‌طلبان و رنگ باختن استراتژی‌های جنبش اعتراض، ‌ پس از اعلام موجودیت « جنبش سبز علوی » بسیاری از اقشار مختلف اجتماعی (دانشجویان، ‌ طلاب، ‌ علما و نهادهای فرهنگی و سیاسی و NGOهای غیرانتفاعی ) مراتب حمایت خود را از این اقدام ارزشی اعلام کردند، ‌ از طرفی نیروهای اپوزیسیون و رسانه‌های منتسب به آن هم با خرابکاری ذهنی و شانتاژ خبری و عنوان کردن اینکه «‌هرگردی گردو نیست‌» تاکتیک بی‌رنگ کردن نهضت سبز علوی و کم‌اهمیت جلوه دادن آن را در صدر موضع‌گیری‌های خود قرار دادند.
در این راستا محسن سازگارا از چهره‌های اصلاح‌طلب سابق و ضد انقلابی فعلی که لحاف خود را در رسانه ضد انقلاب V. O. A پهن کرده است در آخرین موضع‌گیری خود در واکنش به اعلام موجودیت جنبش سبز علوی، ‌ از اغتشاشگران سبز خواست تا «خونسردی» خود را حفظ کنند و کار خود را ادامه دهند! سایت منتسب به آقازاده آشوبگر نیز با درج خبری در مورد حمایت فرمانده بسیج از جنبش سبز علوی با انتشار کامنت‌های بی‌ادبانه‌ ‌و یادداشتی طنز‌آمیز‌ دلسوزان واقعی انقلاب را به سخره گرفت.
در هرحال جنبش سبز علوی در آغاز راه خود باعث خشم و عصبانیت گروه‌های اپوزیسیون و معاندان نظام شد، چرا که خود آنان اذعان دارند که سبز علوی، ‌ حق و ماندنی و سبز اموی باطل و رفتنی است.


*« جنبش سبزعلوی »، ‌ بازگشت رو به جلو در مسیر معنویت
وجهه تاریخی و سمبلیک رنگ سبز درشجره طیبه طوبی، گنبد نبوی، شال علوی، سربند سبز شهیدان، لباس بهشتیان و پارچه‌های مطهر ضریح امامان و... عنصر پربهایی در نمادگرایی مذهبی ملت ایران است که به برکت سلاله پاک نبوی و علوی در عمق باورهای مذهبی عموم مردم شیعه و مسلمان ایران از دیرباز تا کنون ریشه دوانده و محوناشدنی است.
تشکیل « جنبش سبزعلوی » قیامی ضروری در برابر عوامفریبی و سوء‌استفاده عوامل کودتای مخملی از نماد مقدس سبزسیادت است. در بازه زمانی انتخابات دهم ریاست جمهوری، ‌ شکل گیری نحله‌های جنگ نرم و استحاله نمادین رنگ سبز از سوی جریان مخملی باعث شد تا مفهوم معنویت و نماد مقدس سبز از سوی میرحسین موسوی به انحراف کشیده شود. لذا طلایه‌داران «جنبش سبز علوی» بایستی به دوراهی انحراف برگردند و راه اصلی را از آنجا طی مسیر نمایند و با : ‌
1 - تأسی از آموزه‌های دینی و ولایی رهبری و مراجع عظیم‌الشأن
2 - فراگیر نمودن نماد مقدس سبز در مجامع و محافل ملی و مراسم مذهبی
3 - ممانعت از سوء استفاده جریانات سیاسی از این نماد مقدس در قالب مقاله و بیانیه و اطلاعیه و. . .
4 - ایجاد واحدهای فرهنگی در قالب تشکیلاتی جوان، ‌ داوطلبانه و برآمده از حوزه‌های علمی و آکادمیک
حافظان نماد سبز علوی و سرخ حسینی و تحقق‌بخش آرمان‌ها و ارزش‌های مذهبی ائمه عصمت و طهارت علیه‌السلام باشند. اکنون قیام سبز علوی بایستی با « قداست سبز» در برابر «قرائت‌های نقض » جنبش اموی قدعلم کند و نگذارد قصابان عدالت و حقیقت با سفاهت و منیت، ‌ آزادی و آزادگی سبز علوی و سرخ حسینی را در پای قدرت خواهی و ثروت‌اندوزی خود ذبح کنند.